Esther Blaauw

zij/haar
Nummer 17
Rechthoeken 17

Mijn naam is Esther Blaauw en ik woon in de Drevenbuurt van Vlaardingen, dicht tegen het Midden-Delfland aan. Dat gebied en de Broekpolder waren in mijn jeugd dé plekken om te spelen en de natuur te ontdekken. Padden, hazen, konijnen, kikkers, buizerds, uilen, stelt- en watervogels waren dieren die ik tijdens mijn vele ‘expedities’ tegenkwam. Toen mijn dochters nog jong waren, vond ik het belangrijk om ook hen de liefde voor de natuur in de directe omgeving mee te geven. Het is daarom belangrijk dat wij de groene gebieden rond Vlaardingen en Schiedam daadwerkelijk groen en gezond houden, zodat ook toekomstige generaties ervan kunnen genieten. Mijn partner en ik zijn allebei politiek actief. We vinden het belangrijk dat je niet alleen één keer in de vier jaar nadenkt over hoe wonen, recreëren en verplaatsen het beste voor bewoners in de stad geregeld zijn.

Al bijna dertig jaar werk ik in Den Haag en wel voor de Rijksoverheid. Vanaf 1996 bij het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat en sinds vijf jaar bij het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.

Het algemeen belang staat voor mij op één en dat houdt in dat niet alleen het belang van bijvoorbeeld de sterksten, de grootste of de rijksten telt. Juist dat wat kwetsbaar is, of datgene wat voor het welzijn van de maatschappij in zijn geheel nuttig, gewenst of nodig is, hoort een stem te hebben. Daar valt voor mij de stemloze natuur ook onder. De steden Schiedam en Vlaardingen behoren zich in te zetten voor een leefbare leefomgeving, waar rust, ruimte en recreatie essentieel zijn en waar fauna de kans krijgt om te floreren. De Partij voor de Dieren, waar ik al jarenlang lid van ben, kan hier absoluut een rol in spelen. Als lid van de werkgroep Partij voor de Dieren Schiedam-Vlaardingen hoop ik de toekomstige fractie in de Schiedamse gemeenteraad hierbij te helpen.

Wat in de steden Schiedam en Vlaardingen een groot probleem is, is straatvuil in de vorm van zwerfplastic. Je komt het werkelijk overal tegen en het is mij, en velen met mij, een doorn in het oog. Naast dat het onze steden vervuilt, is het ook nog eens enorm slecht voor de natuur in en om onze steden. Een meerkoetnest gemaakt van takken en plastic tasjes is natuurlijk bijzonder ingenieus, maar het is ook een trieste manier om je aan te passen aan de vervuilende mens. Ik ben dan ook een enorm voorstander van het afschalen van plastic verpakkingen én van het versterken van natuureducatie voor kinderen. Want wat je niet kent, daar ga je niet van houden en dat zal je niet koesteren en beschermen. Jonge mensen liefde en respect voor de natuur bijbrengen heeft wat mij betreft prioriteit. Een mooi vertrekpunt voor een schoon Schiedam.